Mamba Out.

Sevgili Kobe(Black Mamba),

Aradaki binlerce kilometrelik mesafeye rağmen çocukluğumdaki bir çok anımın baş kahramanıydın. Aynı zamanda çok saygı duyduğum bir öğretmendin. Geriye dönüp baktığımda sana büyük bir teşekkür borçlu olduğumu düşündüğüm için 2000’li yıllardaki anılarımı içeren bu mektubu yazıyorum.

2000’lerde odamda boş bir duvar ve o duvara asılı LA temalı basket potası vardı. O duvarı “Slam” dergisinden çıkan sana ait posterlerle doldurup posterdeki hareketleri yapmaya çalışırdım. Dar alanda o hareketleri yaparken az sakatlık geçirmedim. Ama şuta kalkarken “KOBEEEE” düşerken de “BRYANT” demenin verdiği hazzı hala unutamam.

Yaz tatillerinde kendime antreman programı hazırlardım. Hazırlarken tek yaptığım şey google’a “Kobe Bryant’s Workout” yazmaktı. Sayende tatil programlarımı hazırlamak oldukça kolaydı(Vince Carter zıplama programının en popüler olduğu zamanda bile kararım netti).

O zamanlar İstanbul’da yaşamıyordum. Ama her yıl Kobe Zoom çıktığı gibi almaya ailemle İstanbul’a gelirdik. O yolculuklarımın hepsi dün gibi aklımda. Aşağıdaki fotoğraf 2005 yılına ait. Kobe Zoom 1 aldıktan sonraki smaç denemelerim. Pota biraz alçak olabilir:)

Kobe Zoom 1 ile smaç denemeleri – Yıl 2005
Kobe Zoom 1 ile smaç denemeleri – Yıl 2005

O zamanlar okul defterlerini saçma sapan kağıtlarla kaplama zorunluluğu vardı. O yıl dergilerden biriktirdiğim tüm Kobe sayfaları ile defteri kaplardım. Sayende bu saçma zorunluluk bile bana eğlenceli gelirdi. Bu arada bu işin zorluğunu sadece deneyenler anlar. Hiç Kobe’yi dergi sayfasından kesmeyi denediniz mi😅? Estetik olduğu için hatasız kesmek zordur.

Kuzenim bir doğum günümde hediye olarak iki seçenek sunmuştu. Biri imzalı 12 Dev Adam forması, diğeri ise orjinal Kobe forması. Hep ilerde LA’a gidip Staples Center’da senin maçını izlemeyi hayal ettiğim için nasıl olsa orada formanı alırım dedim ve imzalı formayı seçtim. Ama şuan pişmanım sanırım. Ozan Abi eğer forma hala sendeyse ona talibim:)

Liseyi yatılı okudum. Yatılı okullarda lakap koymak adettir. Her sene sonunda lakaplarıın yazılı olduğu formalar yaptırıldı. Lakaplar ise o kişi ile dibine kadar özdeşleşen bir konu hakkında konur. Benim lakabım Mambo’ydu. Mamba ve Onur’un birleşimi ile böyle bir lakap koyulmuştu.

Sayende çok şey öğrendim ve hala hatırlarken çok keyif aldığım çocukluk anıları biriktirdim, teşekkür ederim.

Huzur içinde yat.

Mamba never dies.

Leave a Reply